Jedna karta dziennie, pytanie bliskie sercu
To karty z pytaniami, z których każdego dnia losujesz jedną i na nią odpowiadasz.
Są tu różne pytania — o serce, dzisiejszy dzień, pocieszenie czy ciało — więc niezależnie od dnia znajdziesz choć jedno, które cię poruszy.
Na dole każdej karty znajduje się jeszcze jedna linijka z pytaniem pomocniczym, które pozwala przyjrzeć się sprawie nieco głębiej.
Pogoda najbliższa temu, co dziś czujesz
To trzydzieści kart, które pozwalają przyjrzeć się swoim uczuciom przez porównanie ich do pogody.
Każda karta nosi nazwę pogody — tęczy, mgły, grzmotu czy słońca — więc nie musisz nazywać emocji wprost.
Każda pogoda kiedyś mija — to cicha wiadomość, którą przekazują te karty.
To, czego nie udało się powiedzieć, wyraź opuszkami palców
To jedna pusta kartka papieru, bez ani jednej kreski.
To miejsce, w którym możesz narysować to, co chciałeś powiedzieć, ale zabrakło ci słów — tak, jak prowadzi cię ręka.
Nie musisz rysować wiernie — wypełnij kartkę bez skrępowania.
Trzy linijki każdego dnia, jak w porannym dzienniku
To bezpłatna karta pracy do wydrukowania, na której zapisujesz tylko trzy linijki w ciągu dziesięciu minut od przebudzenia.
Zostawiliśmy tylko trzy linijki, bo poranek ucieka, gdy wciąż poprawiasz tekst, żeby napisać go jak najlepiej.
List do siebie za rok
To list na jednej kartce, pisany do siebie za rok.
Kiedy skończysz pisać, złóż go i odłóż, a potem otwórz w ustalonym dniu.
List, o którym wiesz, że go nie wyślesz
To list z tym, czego ostatecznie nie udało ci się powiedzieć — ze świadomością, że go nie wyślesz.
Nie ma więc powodu, by wygładzać zdania, skoro nikt go nie otrzyma.
Dlatego nie ma tu ani linii, ani kratek — cała kartka pozostaje pusta.
Na koniec dnia — dzisiejszy dzień w jednej linijce
To dziennik, w którym zapisujesz dzień w jednej linijce.
Na jednej kartce mieści się sześć dni, a przy każdym dniu jest jedna linia na datę i jedna linia do pisania.
Celowo nie ma tu miejsca na długie wpisy. Kiedy skracasz dzień do jednej linijki, staje się wyraźniejszy.
Pięć minut przed snem, trzy okruchy wdzięczności
To karta pracy w formie dziennika wdzięczności, w której przed snem zbierasz trzy rzeczy, za które jesteś dziś wdzięczny.
Stworzono ją jako uzupełnienie porannego dziennika z trzema linijkami na każdy dzień.
Tygodniowy dziennik rzeczy zrobionych każdego dnia po raz pierwszy
To dziennik, w którym pod koniec dnia zapisujesz jedną rzecz zrobioną dziś po raz pierwszy.
Przenosi strukturę jednego dnia — jak w porannych trzech linijkach i wieczornej wdzięczności — w ton pierwszych razy.
Nie musi to być nic wielkiego ani niezwykłego. Wystarczy spacer nieznaną ci drogą albo przywitanie się z kimś z własnej inicjatywy.
Pokoloruj kwiat i odpocznij przez chwilę.
To spokojny czas na kolorowanie: przyjrzyj się kwiatowi i wybierz jego kolory.
Powoli wypełniaj kolorem kolejne kartki.
Nie ma tu poprawnych odpowiedzi — użyj koloru, na który masz dziś ochotę.
Pokoloruj rysunek zwierzęcia i odpocznij przez chwilę.
To czas na kolorowanie: przyjrzyj się uważnie zwierzęciu i wybierz jego kolory.
Powoli wypełniaj kolorem kolejne kartki.
Nie ma tu poprawnych odpowiedzi — użyj koloru, na który masz dziś ochotę.
Podróżuj po świecie, kolorując cuda natury.
To czas, by uważnie przyjrzeć się drzewom, wodzie i polom oraz wybrać kolory.
Powoli wypełniaj kolorem kolejne kartki.
Nie ma tu poprawnych odpowiedzi — użyj koloru, na który masz dziś ochotę.
Podróżuj, kolorując budynki, które chcesz odwiedzić.
To czas kolorowania, podczas którego spotkasz hotel w Austrii, pałac królewski na Madagaskarze i kościół w Hiszpanii.
Wybieraj kolory, podążając za liniami budynku, oknami, dachami i wieżami.
Powoli zmierz się też z jednym pytaniem pod obrazkiem.
Odpocznij, kolorując ptaki nad wodą.
To czas kolorowania, podczas którego spotkasz zimorodka, żurawia i jaskółkę.
Wybieraj kolory, podążając za fakturą piór i liniami skrzydeł.
Powoli zmierz się też z jednym pytaniem pod obrazkiem.
Jakbyś po raz pierwszy patrzył na jeden z przedmiotów obok siebie
To kartka do rysowania jednego z przedmiotów, które zawsze masz obok, podczas dziesięciu minut uważnego patrzenia.
Najważniejszy jest czas uważnego patrzenia, a nie wprawa w rysowaniu, dlatego na kartce nie ma ani jednej linii.
Sednem tej aktywności jest chwila, gdy coś znajomego staje się obce.
Scenę ze wspomnienia, która długo pozostała w pamięci, z kolorami i miejscami takimi jak wtedy
To jedna pusta kartka papieru, bez ani jednej kreski.
To miejsce, w którym możesz spróbować narysować scenę ze wspomnienia, która długo pozostała w pamięci, z kolorami i miejscami takimi jak tamtego dnia.
Nie szkodzi, jeśli nie narysujesz tego dobrze ani jeśli nie narysujesz wszystkiego.
Dzisiejsze emocje — tylko liniami, bez kolorów
To kartka, na której przenosisz dzisiejsze emocje, używając tylko kierunku i grubości linii, bez kształtów ani kolorów.
Nie musisz wyjaśniać, co narysowałeś, więc możesz pozwolić ręce prowadzić się swobodnie.
W przeciwieństwie do innych aktywności rysunkowych, w których rysujesz konkretne kształty, tutaj sama linia staje się emocją.
List z podziękowaniem, który naprawdę wręczysz po napisaniu
To list, w którym zapisujesz wdzięczność i od razu ustalasz sposób jego przekazania.
Najpierw zapisujesz, kto go otrzyma, dzięki czemu zdania nie zamieniają się w monolog.
Na dole znajdziesz miejsce na ustalenie, jak i kiedy go wręczysz, oraz miejsce do zaznaczenia tego po wręczeniu.
Pocieszając siebie z tamtego czasu słowami, które masz dziś
To list, w którym przekazujesz sobie z tamtego czasu słowa, które dziś możesz już powiedzieć.
W przeciwieństwie do listu do siebie z przyszłości, który zamykasz i odkładasz, ten piszesz do siebie z przeszłości.
Kartkę pozostawiono pustą, aby można było pisać zgodnie z tym, co czujesz, bez ustalonego formatu.
Rodzinna rozmowa przy wspólnym stole, z losowaniem po jednej karcie
To trzydzieści kart, z których rodzina losuje po jednej i po kolei odpowiada.
Zaczynają się od pytań, które łatwo otwierają rozmowę, na przykład o wdzięczność i wspomnienia, a prowadzą aż do pytań, które pozwalają bez ranienia wydobyć skrywane poczucie żalu.
Stworzono je po to, by bez liczenia, kto zrobił więcej, dostrzec, jak każde z was się starało.
Karty z pytaniami, które pomagają się lepiej poznać
To trzydzieści kart z pytaniami o to, jaka jest osoba siedząca naprzeciwko.
Pytają nie o to, co ktoś potrafi, lecz o to, czego od dawna chciał się dowiedzieć i jakie słowa wypowiada jako pierwsze w dniu, gdy coś idzie nie tak.
Łatwo je zadać, ale każda osoba odpowiada na nie inaczej.
Pytania na przełamanie lodów, które otwierają spotkanie nowej grupy
To karty z pytaniami na przełamanie lodów, które pomagają zmniejszyć niezręczność na pierwszym spotkaniu grupy.
Są wśród nich pytania o imię, dzisiejszy nastrój i tempo, w jakim rozwija się rozmowa w nowym miejscu.
Ułożono je krótko i łagodnie, by także osoby małomówne mogły swobodnie dołączyć.
Pytania na budowanie zespołu przy herbacie ze współpracownikami
To karty z pytaniami na budowanie zespołu, którymi można podzielić się podczas krótkiej przerwy ze współpracownikami.
Zamiast ciągnąć rozmowę o pracy, pytają o dzisiejszą energię i drobne oznaki troski.
Stworzono je tak, by nawet w zabiegany dzień można było wylosować tylko jedną kartę i sprawdzić, jak każdy się ma.
Pytania na budowanie zespołu z nową osobą
To karty z pytaniami na budowanie zespołu, które powoli skracają dystans między nową osobą a nieznanym zespołem.
Zawierają pytania potrzebne na początku: o nieznane drzwi, pierwsze słowa i sposób proszenia o pomoc.
Pomagają powoli zgrać atmosferę, bez pochopnego oceniania się nawzajem.
Karty porządkujące to, co zostało w sercu przed odejściem, i kolejną drogę
To trzydzieści dziewięć kart, które pomagają uporządkować wdzięczność, żal i kolejną drogę, gdy wkrótce odchodzicie.
Od pierwszego dnia po ostatnie pożegnanie pomagają spokojnie spojrzeć wstecz na czas wspólnej pracy.
Ułożono je w tonie, który nie ponagla, aby można je było czytać samemu lub dzielić się nimi z innymi.
Karty z pytaniami dla par, które dopiero się poznały
To trzydzieści kart z pytaniami dla par, które dopiero zaczynają się poznawać i otwierać przed sobą.
Znajdziesz tu lekkie pytania o dzisiejszy dzień, ulubione rzeczy i uczucia, o których jeszcze nie mówiliście.
Pytania nie wchodzą zbyt głęboko — dotyczą tylko tego, co pasuje do pierwszego spotkania.
Karty pytań dla pary po stu dniach razem
To karty pytań dla par, które chcą podzielić się uczuciami i spojrzeć wstecz na sto wspólnie spędzonych dni.
Zestawiają obok siebie to, czego na początku nie wiedzieliście, to, co widzicie teraz, oraz to, czego jesteście ciekawi w przyszłości.
To okazja, by sprawdzić ekscytację, a także dopasować swoje tempo.
Karty pytań dla par, które dobrze się już znają
To karty pytań dla par, które chcą ponownie zapytać o uczucia, które mogły im umknąć.
Przyglądają się na nowo wspólnym spacerom, sprawom przemilczanym oraz temu, co stało się oczywiste.
To spokojne pytania, które pomagają, by wygoda nie zamieniła się w obojętność.
Pytania do rozmowy dla par i małżeństw po wspólnie spędzonym roku
To karty pytań do rozmowy dla par i małżeństw, które chcą ponownie pytać siebie nawzajem po wspólnie spędzonym roku.
Sięgają nieco głębiej — do scen, które na długo pozostały w pamięci, tego, co się zmieniło, i miejsca, które czeka was w przyszłości.
Zostały ułożone tak, by zaczynać od lekkich pytań i powoli przechodzić do głębszych tematów.
Pytania, które otwierają rozmowę we dwoje w nocy po kłótni
To trzydzieści dziewięć kart, które pomagają dwojgu ludziom po kłótni ponownie usiąść naprzeciw siebie.
Powoli otwierają pytania potrzebne przed zgodą i po niej — o niewypowiedziane słowa, prawdziwe uczucia, powracające od dawna sytuacje i słowa, które można powiedzieć jako pierwsze.
Zostały ułożone tak, by zamiast szybko rozstrzygać, kto zawinił, ostrożnie odnajdywać uczucia obu osób i kolejne słowa.
Pytania do wspólnej rozmowy przed zostaniem małżeństwem
To trzydzieści dziewięć kart dla dwojga ludzi, którzy planują ślub lub wspólnie wyobrażają sobie życie małżeńskie.
Powoli poruszają tematy, z którymi spotkacie się w codziennym życiu: pieniądze, prace domowe, rodzina, dzieci, dni wolne i wzajemne marzenia.
Zostały ułożone tak, byście zamiast zgadywać właściwą odpowiedź mogli wcześniej zauważyć swoje zasady i obawy.
Pytania, które para przygotowująca się do ślubu omawia wspólnie
To trzydzieści dziewięć kart, dzięki którym dwoje ludzi przed ślubem może wspólnie wyobrazić sobie ceremonię i życie małżeńskie.
Powoli poruszają tematy, z którymi spotkacie się podczas przygotowań: rodzina, zobowiązania, pieniądze, obie rodziny, prowadzenie domu i podróże.
Zostały ułożone tak, byście najpierw pomyśleli o wspólnym życiu, a dopiero potem o ślubie oglądanym oczami innych.
Pytania na początek rozmowy we dwoje, gdy rozważacie rozstanie
To trzydzieści kart, dzięki którym dwoje ludzi wahających się, czy się rozstać, może przyjrzeć się obecnej relacji i uczuciom.
Powoli otwierają tematy oddalenia, powtarzających się sytuacji oraz nadziei i obaw, które pozostały w was obojgu.
Zostały ułożone tak, by zamiast podsycać kłótnię lub pospieszać decyzję, pomóc zauważyć, dlaczego chcesz się rozstać, oraz słowa, których jeszcze nie udało się wam wypowiedzieć.
Pytania, które pomagają ponownie zatroszczyć się o siebie po rozstaniu
To karty pytań, które pozwalają spokojnie przyjrzeć się uczuciom pozostałym po rozstaniu i pustej codzienności.
Spokojnie poruszają tematy tęsknoty, chęci skontaktowania się, słów, których jeszcze nie udało się wypowiedzieć, oraz życia, które chcesz dziś odzyskać.
Zostały ułożone tak, by zamiast idealizować minioną relację lub obwiniać siebie, pomóc ci zatroszczyć się o siebie teraz i przygotować się na dalszy czas.
Usiądźcie naprzeciw siebie i pytajcie się nawzajem, trochę głębiej
To trzydzieści dziewięć kart, które dwoje ludzi losuje na zmianę, siedząc naprzeciw siebie.
Pytania sięgają o warstwę głębiej — na przykład o to, co ostatnio jest trudne i jakie ostre słowa często mówisz do siebie.
Im dłużej jesteście razem, tym więcej jest rzeczy, o które nigdy się nie pytaliście, dlatego kart jest wystarczająco dużo, by odpowiedzi mogły się rozwinąć.
Wiersz zaczynający się od dwóch wersów
To kartka do napisania wiersza, który zaczyna się od sceny z zaparowanym oknem.
Proszę potraktować dwa wersy jako pierwszą strofę i dopisywać kolejne słowa, które przychodzą do głowy.
Opowieść zaczynająca się na przystanku, który został przejechany
Opowieść zaczyna się od sceny, w której autobus po prostu mija jeden przystanek.
Jedno zdanie — tylko ja miałem wysiąść, ale nikt o tym nie wiedział — sprawia, że chcesz dowiedzieć się, co będzie dalej.
To kartka, na której można dalej pisać opowieść.
Lodówka, która odzywa się z wielką uprzejmością
Rano otworzyłem oczy, a lodówka właśnie bardzo uprzejmie do mnie mówiła.
Im mniej ma to sensu, tym lepiej działa ten rodzaj opowieści, dlatego już pierwsze zdanie brzmi tak, jakby opisywało coś zupełnie zwyczajnego.
Zabawa polega na tym, że im poważniejszym tonem piszesz, tym śmieszniej się robi.
Dawne wspomnienia, które przychodzą wraz z zepsutym przedmiotem
Ten rodzaj opowieści zaczyna się w chwili, gdy psuje się przedmiot, którego używałeś od dawna.
Na początku czeka zdanie o tym, że gdy wahasz się, czy naprawić rzecz, czy ją wyrzucić, wciąż wracają do ciebie dawne wspomnienia.
To tekst o tym, czego naprawdę doświadczyłeś, bez zmyślania.
„Droga powrotna”, której nie było na mapie
W wiosce jest droga, której nie ma na mapie, a ludzie nazywają ją „drogą powrotną”.
W tej aktywności podano tylko tę nazwę, a resztę pozostawiono pustą.
Zostawiliśmy ją otwartą na każdą drogę — nawet taką, z której nie trzeba wracać.
Noc, w której schodów było o jeden stopień więcej
Co noc o tej samej porze na schodach rozlegały się odgłosy kroków. Po ich policzeniu okazało się, że było ich o jeden więcej niż stopni.
Żeby zrobić straszną historię, nie dodaliśmy wielkiego wydarzenia — zostawiliśmy tylko jedną niepasującą liczbę.
Dreszcz zwykle bierze się właśnie z takich drobnych niezgodności.
Wspólne tworzenie opowieści · Wiersz 2 — nowe zdanie-zalążek
To druga kartka z serii „Wspólne tworzenie opowieści”. Sposób zabawy jest taki sam jak na pierwszej kartce, ale zdanie-zalążek na początek jest nowe.
To nowy zalążek zaczynający się od jednej kropli deszczu zauważonej podczas otrzepywania parasola.
Wspólne tworzenie opowieści · Krótkie opowiadanie 2 — nowe zdanie-zalążek
To druga kartka z serii „Wspólne tworzenie opowieści”. Sposób zabawy jest taki sam jak na pierwszej kartce, ale zdanie-zalążek na początek jest nowe.
To nowy zalążek zaczynający się od kartki przyklejonej do lustra w windzie.
Wspólne tworzenie opowieści · Zabawne opowiadanie 2 — nowe zdanie-zalążek
To druga kartka z serii „Wspólne tworzenie opowieści”. Sposób zabawy jest taki sam jak na pierwszej kartce, ale zdanie-zalążek na początek jest nowe.
To nowy zalążek zaczynający się od zaginionego arbuza i uprzejmego listu z przeprosinami.
Wspólne tworzenie opowieści · Moja historia 2 — nowe zdanie-zalążek
To druga kartka z serii „Wspólne tworzenie opowieści”. Sposób zabawy jest taki sam jak na pierwszej kartce, ale zdanie-zalążek na początek jest nowe.
To nowy zalążek zaczynający się od nieznajomej sylwetki widzianej od tyłu na zdjęciu w albumie.
Wspólne tworzenie opowieści · Opowieść przygodowa 2 — nowe zdanie-zalążek
To druga kartka z serii „Wspólne tworzenie opowieści”. Sposób zabawy jest taki sam jak na pierwszej kartce, ale zdanie-zalążek na początek jest nowe.
To nowy zalążek zaczynający się od drzwi stojących na plaży po odpływie.
Wspólne tworzenie opowieści · Straszna opowieść 2 — nowe zdanie-zalążek
To druga kartka z serii „Wspólne tworzenie opowieści”. Sposób zabawy jest taki sam jak na pierwszej kartce, ale zdanie-zalążek na początek jest nowe.
To nowy zalążek zaczynający się od klucza w szafie, który nie pasuje do żadnych drzwi.
Zabawa z klaśnięciem i wysuwaniem jednej stopy
To uliczna gra, w którą dzieci w Ghanie chętnie bawią się podczas każdej przerwy.
Nie potrzebujesz piłki ani planszy — wystarczą dłonie i stopy.
Na kartce znajdziesz nazwę gry, kraj jej pochodzenia i kolejność ruchów.
Brazylijska gra, w której skacząc na jednej nodze, odbiera się przeciwnikowi chusteczkę
To brazylijska Luta de Galo (walka kogutów), w którą dzieci bawią się na podwórku. Skacząc na jednej nodze, wygrywa osoba, która pierwsza wyciągnie chusteczkę zatkniętą za pasem przeciwnika.
Jedną rękę trzyma się zgiętą za plecami i używa tylko drugiej, więc zabawa rozwija zarówno umiejętność utrzymywania równowagi, jak i refleks.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Amerykańska zabawa z podwórka, w której zatrzymujesz się i biegniesz na sygnał
Gdy prowadzący woła „Zielone światło!”, biegniesz, a gdy woła „Czerwone światło!”, zatrzymujesz się bez ruchu. Amerykańskie dzieci bawią się w nią na boisku; przypomina koreańską zabawę „Mugunghwa kkochi pieotseumnida”.
Jeśli ktoś zauważy, że się poruszasz, wracasz na linię startu, więc ćwiczysz słuchanie i natychmiastowe zatrzymywanie ciała.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Kenijska zabawa, w której skaczesz tylko wtedy, gdy usłyszysz nazwę zwierzęcia, które można jeść
To Nyama nyama nyama, zabawa, którą kenijskie dzieci powtarzają jak piosenkę. „Nyama” po suahili znaczy „mięso”.
Skacz tylko wtedy, gdy zwierzę, którego nazwę zawoła prowadzący, nadaje się do jedzenia. Najzabawniejsze jest to, że trzeba słuchać i od razu zdecydować.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Zabawa w coraz dłuższego węża, do którego dołączają złapani koledzy
To południowoafrykańska zabawa Mamba. „Mamba” to nazwa długiego węża żyjącego w Afryce.
Osoba złapana przez węża dołącza z tyłu i staje się z nim jednym ciałem. Im dłuższy wąż, tym więcej radości ze wspólnego poruszania się.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Japońska zabawa, w której po zakończeniu piosenki odgadujesz, kto stoi tuż za tobą
To Kagome kagome, piosenka śpiewana przez japońskie dzieci od wielu lat. „Kagome” oznacza wzór oczek w siatce koszyka.
Śpiewając, krążycie wokół osoby z zawiązanymi oczami. Gdy piosenka się kończy, prowadzący po głosie i odgłosach zgaduje, kto stoi tuż za nim.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Filipińska zabawa w przeskakiwanie nad skuloną „krową” z podparciem na rękach
To Luksong baka, jedna z najbardziej znanych filipińskich zabaw podwórkowych. Nazwa oznacza „przeskakiwanie nad krową”.
Przeskakujcie z rękami opartymi na skulonej krowie, a krowa po każdej rundzie podnosi się odrobinę wyżej. To świetna zabawa z dużą ilością ruchu.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Włoska zabawa, w której biegniesz szukać koloru wywołanego przez wiedźmę
To Strega comanda colore, włoska zabawa podwórkowa dla dzieci. Nazwa oznacza „Wiedźma rozkazuje, jaki kolor wybrać”.
Gdy wiedźma wywoła kolor, wszyscy szukają go wokół siebie i muszą go dotknąć. Osoba złapana, zanim dotknie wskazanego koloru, zostaje następną wiedźmą.
Na kartce znajdziesz ilustrację przedstawiającą grę, kolejność ruchów oraz QR do wyszukania filmu.
Dwie możliwości bez jednej poprawnej odpowiedzi — którą wybierzesz?
To trzydzieści dziewięć kart z dwiema możliwościami bez jednej poprawnej odpowiedzi. Każda osoba opowiada, którą stronę wybiera.
Stabilność czy przygoda, szczerość czy troska — obie możliwości są dobre, więc nie ma tu wygranych ani przegranych.
Karty powstały po to, by ważniejsze od tego, co wybierzesz, było wysłuchanie, dlaczego to wybierasz.
Stań na miejscu drugiej osoby i spróbuj odpowiedzieć za nią
To trzydzieści kart, przy których wyobrażasz sobie, że zajmujesz miejsce drugiej osoby, i odpowiadasz jako ona.
Pytacie, co ostatnio rozśmiesza tę osobę i z czym po cichu się zmaga.
To nie jest zabawa w zgadywanie — te karty pomagają dostrzec starania, których wcześniej nie było widać.
Kartka do zapisywania dawnych historii osoby dorosłej
To kartka, na której pytasz rodzica lub dziadka albo babcię o dawne czasy i zapisujesz dokładnie to, co usłyszysz.
Nad miejscem na imię osoby opowiadającej i na zapisanie tamtych czasów znajduje się jedno pytanie otwierające rozmowę.
Nie porządkuj wypowiedzi — poniżej zostawiliśmy tylko linie do zapisywania, żeby zachować jej własny sposób mówienia.
Wywiad o jednym dniu pracy bliskiej osoby dorosłej
To jednostronicowy wywiad, w którym pytasz bliską osobę dorosłą o jej dzień pracy i zapisujesz dokładnie to, co usłyszysz.
Ma taką samą formę jak wywiad o dawnych historiach osoby dorosłej, ale pytania dotyczą nie przeszłości, tylko jej obecnej pracy.
Nie rozstrzygamy, czy to dobra praca, czy nie. Słuchamy tylko, jak przebiega ten dzień.
Kartka do powolnego pytania przyjaciela o jego obecne życie i zapisywania odpowiedzi
To kartka z pytaniami, dzięki którym przyjaciel może własnymi słowami opowiedzieć o swoich ostatnich dniach i uczuciach.
Nie oceniaj ani nie poprawiaj odpowiedzi — zapisz dokładnie to, co usłyszysz.
Na kartce zaznaczyliśmy, że możesz pominąć pytanie, na które nie chcesz odpowiadać.
Kartka do ponownego wysłuchania obecnych uczuć i pragnień ukochanej osoby
To kartka, która pomaga powoli pytać o uczucia, które łatwo uznać za już sobie znane, i odpowiadać własnymi słowami.
Nie szukamy poprawnych ani błędnych odpowiedzi — skupiamy się na poznawaniu obecnych pragnień i wdzięczności.
Zostawiliśmy tylko linie do zapisywania, aby zapisywać odpowiedzi dokładnie tak, jak je usłyszysz, bez dopowiadania ich za drugą osobę.
Kartka dla dwojga różniących się zdaniem, którzy słuchają się nawzajem na zmianę
To kartka, przy której dwoje ludzi o różnych zdaniach siedzi naprzeciwko siebie i bez przekonywania słucha tylko powodów drugiej osoby.
Pisze osoba słuchająca, nie mówiąca. Zapisuje w imieniu drugiej osoby usłyszane powody.
Kartka podsuwa tematy do rozmowy. Są to rzeczy, które nie powinny popsuć waszej relacji, na przykład obowiązki domowe lub dni wolne.
O czasie — zamiast mówić, pisz
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „czas”. Pytania prowadzą od tego, czy płynie szybko, czy wolno, aż do tego, jak można by wykorzystać dodatkową godzinę.
Trudne do wypowiedzenia historie o pieniądzach
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki są „pieniądze”. Trudno o nich mówić na głos, dlatego rozmowa wyłącznie na piśmie sprzyja szczerości.
Historie o przyjaźni, o których wstyd powiedzieć
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „przyjaźń”. Wracamy tu do przyjaciół, którzy zostali z nami na długo, do tych, od których się oddaliliśmy, i do tego, jakim przyjacielem jesteś.
Ciche miejsce, w którym można opowiedzieć o błędach
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki są „błędy”. Pytania nie prowadzą w stronę obwiniania, lecz tego, czego się nauczyłeś, i twojego stosunku do innych.
Od miejsca, w którym właśnie siedzisz
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „dom”. Zaczynamy od jednego ulubionego miejsca i poszerzamy temat aż po dom, w którym chciałbyś zamieszkać.
Kiedy usta odpoczywają, dłonie mówią za nie
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „jedzenie”. Zaczynamy od potrawy, która przynosi pocieszenie, a potem przechodzimy do osoby, z którą chcesz wspólnie zjeść.
Historie o pracy, przy których nie musisz wypaść dobrze
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „praca”. Zestawiamy to, za co słyszysz pochwały, z tym, co robisz dalej, choć nie masz na to ochoty.
Kiedy pośrodku kładziemy słowo „dorosły”
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki są „dorośli”. Im bardziej różnią się wasze odpowiedzi, tym ciekawiej — dlatego warto, by dorośli i dzieci usiedli razem.
Połóż niechęć tylko na kartce
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „niechęć”. Nie prosimy, żeby ją wymazać — przyglądamy się temu, skąd się bierze i jak udało się ją rozładować.
Piękno, którego nie musisz wyjaśniać
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „piękno”. Zaczynamy od tego, co ostatnio wydało ci się piękne, a potem przechodzimy do osoby, która jest piękna dla ciebie.
Trochę głębsza historia, opowiedziana powoli
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „śmierć”. Nie traktujemy jej ciężko, lecz kończymy pytaniem, jak chcesz spędzić dzisiejszy dzień.
Rzeczy, których jeszcze nie zacząłeś
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki jest „początek”. Kiedy zapiszesz to, co wypowiedziane na głos ciągle odkładasz, już w chwili zapisu staje się trochę bliższe.
Historie, które łatwo się plączą, gdy o nich mówimy
To rozmowa, w której nie mówicie, tylko na zmianę zapisujecie swoje myśli.
Tematem tej kartki są „rodzice”. To historie, które szybko się plączą, gdy dołączają głosy, więc zapisane tylko na piśmie zachowują słowa was obojga do końca.
To samo słowo, różne odcienie
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Podzieliliśmy słowa według tego, „w którym miejscu życia się znajdują” — na sześć kategorii: uczucia · ekonomia · życie · relacje · droga · marzenia.
Ta kartka dotyczy „uczuć”. To kategoria, w której nadajemy nazwy odczuciom, dlatego to samo słowo ma inny odcień u każdego człowieka.
Słowa związane z pieniędzmi i prowadzeniem domu
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Podzieliliśmy słowa według tego, „w którym miejscu życia się znajdują” — na sześć kategorii: uczucia · ekonomia · życie · relacje · droga · marzenia.
Ten arkusz dotyczy „ekonomii”. Brzmi trudno, ale to nazwy spraw, z którymi spotykamy się na co dzień, więc dziecko też ma coś do powiedzenia.
Słowa, które najbardziej zmieniają się wraz z wiekiem
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Podzieliliśmy słowa według tego, „w którym miejscu życia się znajdują” — na sześć kategorii: uczucia · ekonomia · życie · relacje · droga · marzenia.
Ten arkusz dotyczy „życia”. To szerokie słowo obejmujące całe życie, dlatego jego znaczenie najbardziej zmienia się wraz z wiekiem.
Słowa, które leżą między ludźmi
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Podzieliliśmy słowa według tego, „w którym miejscu życia się znajdują” — na sześć kategorii: uczucia · ekonomia · życie · relacje · droga · marzenia.
Ten arkusz dotyczy „relacji”. Gdy we dwoje wyjaśniacie znaczenie słów, ujawnia się kształt waszej relacji.
Słowa związane z odchodzeniem i powrotami
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Podzieliliśmy słowa według tego, „w którym miejscu życia się znajdują” — na sześć kategorii: uczucia · ekonomia · życie · relacje · droga · marzenia.
Ten arkusz dotyczy „drogi”. Każdy, kto choć raz wyszedł z domu, ma coś do powiedzenia.
Słowa związane z tym, co jeszcze nie nadeszło
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Podzieliliśmy słowa według tego, „w którym miejscu życia się znajdują” — na sześć kategorii: uczucia · ekonomia · życie · relacje · droga · marzenia.
Ten arkusz dotyczy „marzeń”. To słowo oznacza coś, co jeszcze nie nadeszło, więc im jesteś młodszy, tym więcej masz do powiedzenia.
Słowa związane z uczeniem się
Na tej kartce wyjaśniacie to samo słowo na różne sposoby. Na każdej kartce znajduje się jedno słowo.
Kategorie podzieliliśmy według tego, „w jakim miejscu życia znajduje się dane słowo” — po „uczuciach”, „ekonomii”, „życiu”, „relacjach”, „drodze” i „marzeniach” dołączyło „uczenie się”.
Ten arkusz dotyczy „uczenia się”. Choć może się wydawać, że tych słów używa się tylko w szkole, tak naprawdę towarzyszą nam przez całe życie.
To, co ważne, i dlaczego jest ważne
To arkusz, który pyta, co jest dla ciebie naprawdę ważne i dlaczego.
Zostawiliśmy dużo miejsca na odpowiedzi, więc możesz pisać albo rysować.
Na dole znajdują się trzy niskie pola, w których możesz zestawić ze sobą dzieciństwo, teraźniejszość i czas za dwadzieścia lat.
Kierunek na dziś wskazywany przez czas
To arkusz, który pomaga przyjrzeć się temu, dokąd płynie czas w ciągu dnia.
Na dole znajdują się pola, w których możesz zestawić ze sobą czas, którego chcesz pilnować, i czas, który niepostrzeżenie ci ucieka.
Zostawiliśmy dużo miejsca na odpowiedzi, więc możesz pisać albo narysować tabelę.
Miejsce, w którym ciało i serce się cieszą
To arkusz, który pomaga odkryć, co ostatnio sprawia, że czujesz, że żyjesz.
Przyglądamy się osobno temu, co najpierw cieszy ciało, i temu, co po cichu napełnia serce.
Możesz też zapisać radości, które rosną, gdy ktoś jest obok.
Dokąd prowadzi wahanie
To kartka, która pomaga przyjrzeć się temu, co kryje się za sprawą, nad którą się teraz wahasz.
Po kolei rozdzielisz wahanie, ukryty za nim strach oraz to, czego ten strach chce bronić.
Zostawiliśmy dużo miejsca, żeby nie poganiać odpowiedzi — możesz zapisać tylko tyle, ile przyjdzie ci do głowy.
Kierunek wyznaczany przez bliskich
To kartka, na której przywołujesz imiona osób, które są teraz blisko ciebie.
Obok siebie umieścisz osobę, która cię wspiera, i osobę, którą ty chcesz wesprzeć.
Jest tu też miejsce na zapisanie relacji, które się oddaliły, żeby móc wybrać pierwsze słowa na ponowne zbliżenie.
Miejsce, w którym pasja spotyka się z pożytkiem
To kartka, która pomaga uchwycić to, przy czym tracisz poczucie czasu.
Obok siebie umieścisz to, w co się całkowicie zaangażowałeś lub zaangażowałaś, to, co dało ci satysfakcję po ukończeniu, oraz chwilę, w której komuś pomogłeś lub pomogłaś.
Możesz też zapisać rzeczy, które chcesz robić dalej, nawet jeśli nie robisz ich dobrze.
To, co chcesz po sobie zostawić, i dzisiejsze ziarno
To kartka, na której z wyprzedzeniem wyobrażasz sobie to, co chcesz pozostawić po sobie na odległą przyszłość.
Osobno zapiszesz wiedzę, którą chcesz przekazać dalej, to, co chcesz stworzyć i po sobie zostawić, oraz sposób, w jaki chcesz zostać zapamiętany lub zapamiętana.
Na końcu zostawiliśmy miejsce na małe ziarno, żeby odpowiedź nie musiała być wzniosła.
Małe rzeczy wyławiane z codzienności
To kartka, na której przyglądasz się tylko dzisiejszemu dniu, pamiętając, że jeden dzień jest miniaturą całego życia.
Osobno zapisz to, za co dziś jesteś wdzięczny lub wdzięczna, czego nowego się dowiedziałeś lub dowiedziałaś, oraz to, na co czekasz jutro.
Pytania są bardzo proste, żeby codzienne powtarzanie ich nie było obciążeniem.
Rezygnacja też jest jednym z kierunków
To kartka, która pomaga wybrać mniej zamiast robić więcej.
Zapisz obok siebie nawyk, z którego chcesz zrezygnować, prośbę, której nie udało ci się odmówić, oraz zmartwienie, które chcesz dziś odłożyć.
Kiedy zdecydujesz, co wymazać, to, co zostanie, stanie się wyraźniejsze.
Pierwszy krok wskazany przez ciekawość
To kartka, na której wyciągasz na światło dzienne rzeczy, których nigdy wcześniej nie robiłeś.
Zapisz osobno rzeczy, których chcesz spróbować, to, czego chcesz nauczyć się ponownie, oraz miejsca, które chcesz odwiedzić.
Zostawiliśmy tu miejsce, by zapisać dokładnie to, ku czemu kieruje się twoje serce, zanim zaczniesz się zastanawiać, czy da się to osiągnąć.
Słowa, które mnie poruszyły, i słowa, których używam
To kartka, która pomaga przyjrzeć się temu, dokąd słowa zabierają człowieka.
Zapisz obok siebie słowa, które cię podniosły, te, których często używasz, oraz te, które chcesz ostatnio usłyszeć.
Kiedy zapiszesz słowa, które weszły ci w nawyk, zobaczysz, co zwykle mówisz do siebie.
Ziarenka ciekawości, które kiełkują od pytań o owoce
To karty, które zamieniają znajome owoce, takie jak jabłko, banan czy mandarynka, w pytania.
Zachęcają do uważnego przyjrzenia się temu, co zwykle po prostu zjadasz, dlatego dobrze sprawdzają się jako pierwsze pytanie w arkuszu „Odkrywanie z ciekawością”.
Zaczynają się od małej obserwacji, więc dziecko i dorosły mogą usiąść razem bez presji.
Ziarenka ciekawości — pytania o działanie przedmiotów
To karty z pytaniami o zasady ukryte w codziennie używanych przedmiotach, takich jak zamek błyskawiczny, kłódka i parasol.
Zachęcają do ponownego przyjrzenia się przedmiotom, które są tak znajome, że zwykle nie zwracamy na nie uwagi. Służą do dalszej pracy z arkuszem „Odkrywanie z ciekawością”.
Ponieważ można od razu zobaczyć przedmiot, który masz pod ręką, pytanie nie staje się zbyt ogólne.
Ziarenka ciekawości — tropem wynalazków
To karty z pytaniami o to, dlaczego potrzebne są rzeczy stworzone przez ludzi, takie jak koła, papier i zegary.
Gdy przepiszesz pytanie na arkusz „Odkrywanie z ciekawością”, możesz prześledzić, od jakiego problemu zaczęła się historia danego wynalazku.
Ziarenka ciekawości — przyglądamy się zjawiskom przyrody
To karty z pytaniami o sceny, które często widzimy w przyrodzie, takie jak cienie, fale i tęcza, lecz łatwo je przeoczyć.
Gdy przepiszesz pytanie na arkusz „Odkrywanie z ciekawością”, możesz przejść od obserwowanej sceny do sposobów jej zbadania.
Ziarenka ciekawości — pytania o własne ciało
To karty, które zamieniają w pytania to, co dzieje się w twoim ciele, na przykład czkawkę, ziewanie i pocenie się.
Gdy przepiszesz pytanie na arkusz „Odkrywanie z ciekawością”, możesz łączyć obserwację z szukaniem informacji.
Ziarenka ciekawości — pytania o dźwięki, które zwykle umykają uwadze
To karty, które zamieniają rzeczy słyszane mimochodem — jak echo, grzmot czy głos — w pytania.
Gdy przepiszesz pytanie na arkusz „Odkrywanie z ciekawością”, możesz łączyć słuchanie z szukaniem informacji.
Słowa opisujące uczucia, których nie ma w języku koreańskim
To karty ze słowami opisującymi uczucia, które istnieją w innych językach, ale nie mają odpowiednika w języku koreańskim.
Na każdej karcie kolejno znajdziesz nazwę kraju, słowo, proste wyjaśnienie jego znaczenia oraz pytanie skierowane do ciebie.
Najciekawsze w tych kartach jest to, że gdy uczucie dostaje nazwę, to, co było niewyraźne, staje się wyraźne.
Arkusz odkrywania, który prowadzi za jednym ciekawym pytaniem
To arkusz odkrywania, na którym zapisujesz jedną rzecz, która dziś najbardziej cię ciekawi, a następnie po kolei wskazujesz to, co już wiesz, i to, czego się dowiedziałeś.
Nie chodzi o odgadnięcie odpowiedzi, lecz o to, by uchwycić pytanie i zrobić za nim jeden krok.
Możesz wybrać kartę z zestawu „Ziarenka ciekawości” i przepisać jej pytanie do pierwszej rubryki albo zacząć od własnego pytania.
Wybierz jedną drogę i rób codziennie jeden mały krok
To dziennik drogi, w którym wybierasz jedną rzecz, którą chcesz osiągnąć, i zapisujesz codziennie jeden mały krok.
Najpierw zapisz cel, dzień rozpoczęcia, czas trwania i jednozdaniowe postanowienie, a potem obserwuj przebieg dzięki dwóm polom codziennych notatek i skali nastroju.
To podstawowy dziennik na czas, gdy temat nie jest jeszcze wyraźnie określony. Jeśli chodzi o coś konkretnego, na przykład nawyk, ciało, samopoczucie, naukę, relacje albo długie zadanie, możesz wybrać odpowiedni dziennik drogi.
Dziennik drogi do budowania nowego nawyku małymi krokami
To dziennik drogi, w którym wybierasz coś bardzo małego do powtarzania każdego dnia i krok po kroku zamieniasz to w nowy nawyk.
Powstał z myślą o tym, by zamiast wzniosłych celów zapisywać małe, codzienne powtórzenia, a także zaznaczać na skali, gdzie dziś jesteś między zatrzymaniem a dalszym ciągiem.
Po wypróbowaniu podstawowego dziennika drogi możesz wybrać ten, gdy chcesz skupić się wyłącznie na budowaniu nawyku.
Dziennik drogi, w którym każdego dnia zapisujesz jedną rzecz związaną z troską o ciało
To dziennik, w którym wybierasz jedną rzecz, dzięki której ciało mniej się męczy, i codziennie zapisujesz mały gest troski.
Najpierw zapisz, jak chcesz zatroszczyć się o ciało, a potem krótko zanotuj, co tego dnia naprawdę dla niego zrobiłeś.
Zaznacz także skalę między ciężkością a lekkością, aby powoli obserwować, jak zmienia się stan ciała.
Dziennik drogi, który pomaga powoli odzyskiwać równowagę
To dziennik drogi, w którym zapisujesz, co dziś zrobiłeś, by odzyskać przestrzeń, w której twoje serce może odetchnąć.
Zapisz jako cel jedną rzecz, która może złagodzić ból twojego serca, i zanotuj mały codzienny gest troski.
Umieszczono tu także skalę między przytłoczeniem a odpuszczeniem, aby można było obserwować, jak zmienia się stan twojego serca.
Dziennik drogi, który pomaga dzielić naukę na małe kroki
To dziennik drogi, w którym dzielisz na małe części to, czego chcesz się nauczyć, i zapisujesz, czego dowiedziałeś się dziś.
Powstał z myślą o tym, by zamiast skupiać się na całym planie nauki, zatrzymać małą porcję wiedzy zdobytą danego dnia, a także zaznaczać na skali, gdzie dziś jesteś między obcością a oswojeniem.
Pasuje do lekkiego, regularnego podejścia do nauki, która wymaga czasu — na przykład języka, gry na instrumencie czy nowej umiejętności.
Dziennik drogi, który pomaga czulej dbać o relację z jedną osobą
To dziennik drogi, w którym wybierasz relację, o którą chcesz dobrze zadbać, i zapisujesz mały gest, który dziś ofiarowałeś drugiej osobie.
To nie jest arkusz do oceniania relacji, lecz pomoc w tym, by nie przeoczyć małych, pełnych czułości gestów, które możesz wykonać.
Zaznacz także skalę między oddaleniem a bliskością, aby po cichu obserwować, jak zmienia się wasza relacja.
Dziennik drogi, który pomaga dzielić długi projekt, by go nie porzucić
To dziennik drogi, w którym zapisujesz mały fragment pracy wykonany dziś, aby doprowadzić do końca coś, co wymaga czasu.
Stworzono go tak, by nie próbować ogarniać całego wielkiego planu naraz, lecz skupić się wyłącznie na jednym fragmencie, nad którym naprawdę pracowałeś dziś.
Umieszczono tu także skalę między zablokowaniem a posuwaniem się naprzód, aby nawet dzień bez postępów mógł pozostać częścią drogi.
Dziennik drogi, który pomaga tworzyć przestrzeń przez pozbywanie się nagromadzonych rzeczy
To dziennik drogi, w którym krok po kroku pozbywasz się nagromadzonych rzeczy, zajęć albo ciężarów z serca.
Zamiast próbować pozbyć się wszystkiego naraz, zapisujesz tylko jedną rzecz, której naprawdę udało ci się dziś pozbyć.
Skala między nagromadzeniem a lekkością pozwala umieścić w tym procesie także dni, w których coś znów się nagromadziło.
Przepisywanie fragmentów Analektów
Analekta nie są księgą napisaną osobiście przez Konfucjusza, lecz zbiorem słów i rozmów mistrza spisanych przez jego uczniów.
W niespokojnym świecie epoki Chunqiu pyta o naukę, rytuał, człowieczeństwo i postawę wobec słów.
Przepisując fragmenty od Xue Er do Wei Ling Gong, przyglądasz się swoim dzisiejszym relacjom i nauce.
Krótkie fragmenty, które długo wybrzmiewają
To bardzo krótka księga, licząca nieco ponad pięć tysięcy znaków, a zarazem jeden z najczęściej tłumaczonych tekstów na świecie.
Mówi o niedziałaniu na siłę, zajmowaniu niskiego miejsca oraz o tym, że pustka może być użyteczna.
Najłagodniejsze fragmenty dla początkujących
To księga, której tytuł oznacza „cenne lustro rozjaśniające serce”.
Pierwotnie zebrano w niej wybrane dobre słowa ze starych ksiąg, dlatego od początku nadaje się do przepisywania.
Był to tekst, który dzieci w czasach Joseon czytały po Księdze Tysiąca Znaków, więc zdania są krótkie, a sens prosty.
Fragmenty, które trafiają do serca zmęczonego staraniem
Tytuł oznacza „opowieść o żuciu korzeni warzyw”. Chodzi o smak prostoty, który odkrywa się, żując ją długo.
To tekst napisany przez człowieka, który odszedł ze służby państwowej, dlatego wiele w nim słów o wycofaniu się i wytrwałości.
Fragmenty, które rzymski cesarz pisał do samego siebie
Rzymski cesarz pisał te słowa do samego siebie na wojnie. Nie była to książka przeznaczona dla innych.
Dlatego nie są to pouczenia, lecz raczej wewnętrzne słowa, którymi sam siebie umacniał.
Grecki oryginał nieco różni się w zależności od wydania, dlatego na tej kartce podano w oryginale tylko najważniejsze słowa.
Fragmenty o trosce o ciało i umysł
To księga medyczna opracowana przez koreańskiego lekarza Heo Juna w ciągu szesnastu lat. Należy do światowego dziedzictwa dokumentalnego UNESCO.
To także książka, o której wiele się słyszało, choć niewiele osób wie, co właściwie w niej zapisano.
Wybrano tu tylko fragmenty o podejściu do ciała i umysłu, a nie o leczeniu chorób. Czytaj je jako myśli ludzi dawnych czasów, nie jako współczesną wiedzę medyczną.
Wybrane fragmenty z Księgi Przysłów
Księga Przysłów to zbiór mądrości o wyborach życiowych, słowach i relacjach.
Z krótkich słów uczymy się bojaźni Bożej i prawego życia.
Wybrano fragmenty z Księgi Przysłów, które dotykają naszego życia dzisiaj.
Arkusz do przepisywania łacińskich fragmentów Medytacji o pierwszej filozofii Kartezjusza
Wybraliśmy krótkie fragmenty łacińskiego oryginału Medytacji o pierwszej filozofii Kartezjusza, który od nowa postawił pytanie: „Co można wiedzieć na pewno?”.
Na okładce wyjaśniamy, kto i kiedy napisał ten tekst, a na jednej stronie tekstu umieściliśmy obok siebie łaciński oryginał, jego wymowę i znaczenie po polsku.
Jedno słowo jest objaśnione osobno, a dalej znajdziesz miejsce do pisania po śladzie jasnych łacińskich liter i linie na zapisanie własnych przemyśleń.
Miniona droga w jednej linii krzywej
To kartka, na której rysujesz jedną linią krzywą czas od dnia swoich narodzin aż do dziś.
Żeby nie dzielić wzlotów i upadków na dobre i złe, nie ma tu ani podziałki, ani punktów.
Ten rok w jednej krzywej
To kartka do podsumowania wzlotów i upadków od pierwszego dnia tego roku aż do dziś za pomocą jednej linii krzywej.
Ma taki sam układ jak „Moja krzywa życia”, ale mierzysz tu nie całe życie, tylko jeden rok.
Na kartce drukujemy tylko jedną poziomą oś, oznaczenia na obu końcach i jedno pytanie, które zadasz sobie po ukończeniu rysunku.
Okolica z dzieciństwa — tylko z pamięci
To mapa, na której z pamięci rysujesz okolicę albo dom, w którym mieszkałeś jako dziecko.
Nie chodzi o stworzenie dokładnej mapy, dlatego na papierze nie umieściliśmy ani jednej linii.
Kiedy rysujesz przestrzeń, zaczynają wypływać zapomniane historie.
Okruch myśli, która przetrwała lata
Na każdej karcie znalazł się jeden okruch myśli, które przetrwały lata.
Na każdej karcie znajdziesz osobę, która pozostawiła tę myśl, jednozdaniowy temat, proste objaśnienie i pytanie skierowane do ciebie dzisiaj.
Nie przepisaliśmy oryginału dosłownie, tylko napisaliśmy go na nowo słowami, które zrozumie nawet dziesięciolatek.
W tym tygodniu — mała wyprawa dla mnie
To trzydzieści kart-zaproszeń, z których każda zawiera pomysł na małą wyprawę w samotności.
Nieznany zaułek, książka wybrana tylko po okładce albo piętnaście minut nierobienia absolutnie niczego — to małe rzeczy.
Na każdej karcie znajdziesz jedno pytanie, na które możesz odpowiedzieć po powrocie.
Po jednym pytaniu każdej nocy — o to, kim teraz jesteś
To dziennik na każdy dzień, z jednym pytaniem na każdą noc.
Podzieliliśmy go według pytania: „Przez jaką soczewkę spojrzeć na siebie?” — ja · miłość · miłość i nienawiść · jedzenie · życie — pięć części.
Ta kartka dotyczy jednej z nich: „ja”. Krok po kroku przyglądasz się temu, kim teraz jesteś — przez ciało, codzienność, słowa i minione dni.
Powoli troszczyć się o to, co jest ci drogie
To dziennik na każdy dzień, z jednym pytaniem na każdą noc.
Podzieliliśmy go według pytania: „Przez jaką soczewkę spojrzeć na siebie?” — ja · miłość · miłość i nienawiść · jedzenie · życie — pięć części.
Ta kartka dotyczy „miłości”. Nie chodzi tylko o miłość między partnerami, lecz także o rodzinę, przyjaciół i siebie — o wszystko, co jest ci drogie.
Przyjrzeć się miejscu, w którym splatają się niechęć i miłość
To dziennik na każdy dzień, z jednym pytaniem na każdą noc.
Podzieliliśmy go według pytania: „Przez jaką soczewkę spojrzeć na siebie?” — ja · miłość · miłość i nienawiść · jedzenie · życie — pięć części.
Ta kartka dotyczy „miłości i nienawiści”. Zajmuje się miejscami, w których ktoś staje się ci niemiły właśnie dlatego, że jest ci bliski, ale pytania prowadzą nie ku obwinianiu, lecz ku uwolnieniu emocji.
Czas na spotkanie ze sobą przy jedzeniu
To dziennik na każdy dzień, z jednym pytaniem na każdą noc.
Podzieliliśmy go według pytania: „Przez jaką soczewkę spojrzeć na siebie?” — ja · miłość · miłość i nienawiść · jedzenie · życie — pięć części.
Ta kartka dotyczy „jedzenia”. Zaczyna się od konkretnych doświadczeń — stołu, odgłosów kuchni i smaków z dzieciństwa — a potem historie same płyną.
Czas na spokojne spojrzenie na przebytą drogę
To dziennik na każdy dzień, z jednym pytaniem na każdą noc.
Podzieliliśmy go według pytania: „Przez jaką soczewkę spojrzeć na siebie?” — ja · miłość · miłość i nienawiść · jedzenie · życie — pięć części.
Ta kartka dotyczy „życia”. Zadaje ważne pytania, ale nie ocenia — nie rozstrzyga, co było dobre, a co złe, tylko pozwala spojrzeć na wszystko z dzisiejszej perspektywy.
Czas na słuchanie tego, co mówi ciało
To dziennik na każdy dzień, z jednym pytaniem na każdą noc.
Podzieliliśmy je według pytania: „Przez jaką soczewkę spojrzeć na siebie?” — do kategorii „ja”, „miłość”, „miłość i nienawiść”, „jedzenie” i „życie” dołączyło „ciało”.
Ta kartka dotyczy „ciała”. Nie służy do oceniania sylwetki ani wyglądu, lecz do zauważania, co twoje ciało zrobiło dziś i jakie wysłało ci sygnały.
Myśląc o końcu, wyraźniej przeżywać dzisiejszy dzień
To trzydzieści dziewięć kart, które spokojnie pomagają zmierzyć się z końcem życia i tym, co po sobie zostawisz.
Pytają o rzeczy, które łatwo odłożyć, takie jak to, jak chcesz, by cię zapamiętano, i jakie słowa wciąż pozostały niewypowiedziane.
Aby cię nie ponaglać, na początku umieściliśmy przypomnienie, że gdy zrobi się zbyt ciężko, możesz odłożyć karty.
Pytania pomagające przyjrzeć się własnemu przygotowaniu przed taarufem
Taaruf to proces poznawania przyszłego małżonka z myślą o małżeństwie. Czasem uczestniczy w nim także rodzina lub zaufany pośrednik.
To pytania, które przed taarufem pomagają zastanowić się nad przygotowaniem do małżeństwa i wspólnego życia.
Spokojnie pytają o sprawy, z którymi spotkasz się we wspólnym życiu: wiarę, rodzinę, pieniądze, obowiązki domowe i rozmowę.
Zostały ułożone tak, by zamiast szukać jednej właściwej odpowiedzi, przyjrzeć się swojej obecnej gotowości i sprawom, o których jeszcze trzeba porozmawiać.
Czytanie zdań Małego Księcia i odpowiadanie na pytania
To zeszyt do przepisywania, w którym powoli czytasz zdania Małego Księcia i przepisujesz te, które zapadły ci w serce.
Przeczytaj pytanie znajdujące się po zdaniu i zapisz myśli, które przyjdą ci do głowy.
Przeczytaj zdania ze Starego człowieka i morza i odpowiedz na pytania
To zeszyt do przepisywania, w którym powoli czytasz zdania ze Starego człowieka i morza i przepisujesz te, które zostają ci w pamięci.
Przeczytaj pytanie znajdujące się po zdaniu i zapisz myśli, które przyjdą ci do głowy.
Pytania pomagające poznać się podczas pierwszego taarufu
Taaruf to proces poznawania przyszłego małżonka z myślą o małżeństwie. Czasem uczestniczy w nim także rodzina lub zaufany pośrednik.
Pytania na pierwsze spotkanie i pierwszy miesiąc — żeby poznać człowieka, a nie jego życiorys.
Zaczynamy od konkretnych tematów, takich jak hobby i odpoczynek, a potem powoli przechodzimy do wartości, wiary i wspólnego kierunku.
Poznajemy z obrazkami słowa, które w języku koreańskim mają jedną sylabę.
Pytania pomagające poznać zwyczajne dni drugiej osoby w drugim lub trzecim miesiącu taarufu
Taaruf to proces poznawania przyszłego małżonka z myślą o małżeństwie. Czasem uczestniczy w nim także rodzina lub zaufany pośrednik.
Po dwóch lub trzech miesiącach pytania o to, jak naprawdę minął wam dzień, a nie o obraz siebie namalowany słowami.
Spokojnie dzielcie się codziennością, z którą zetkniecie się we wspólnym życiu: porankami i wiarą, chwilami złości, pojednaniem, rodziną i pieniędzmi.
Poznajemy z obrazkami słowa, które w języku koreańskim mają dwie sylaby.
Poznajemy nazwy i wygląd zwierząt razem z obrazkami.
Poznajemy owoce i warzywa razem z obrazkami.
Poznajemy nazwy i wygląd pojazdów razem z obrazkami.
Poznajemy nazwy i wygląd narzędzi razem z obrazkami.
Poznajemy słowa związane z kosmosem i obrazy kosmicznych wypraw.
Poznajemy dinozaury, pterozaury oraz prehistoryczne zwierzęta morskie i z epoki lodowcowej razem z obrazkami.
Tyranozaur rex i triceratops to dinozaury.
Pterozaury, gady morskie i ssaki z epoki lodowcowej różnią się od dinozaurów, ale są prawdziwymi prehistorycznymi zwierzętami, które żyły na Ziemi.
Pytania pomagające poznać sposoby okazywania sobie uczuć w drugim lub trzecim miesiącu taarufu
Taaruf to proces poznawania przyszłego małżonka z myślą o małżeństwie. Czasem uczestniczy w nim także rodzina lub zaufany pośrednik.
W drugim lub trzecim miesiącu wspólnie przyglądacie się temu, jak każde z was okazuje uczucia i czy potrafi rozpoznać uczucia wyrażane inaczej niż na swój sposób.
Spokojnie dzielimy się pięcioma sposobami, w jakie uczucia mogą przepływać między nami: dawaniem i dostrzeganiem, słowami i byciem obok oraz jedną rzeczą, którą można zrobić dziś.
대화 카드, 질문 놀이, 마음 살피기 같은 활동지를 종류별로 모아 두었어요. 하나를 누르면 어떻게 쓰는지, 종이에 뭐가 나오는지 미리 볼 수 있어요.
회원가입도, 로그인도, 결제도 없어요. 필요한 만큼 몇 번이든 받아 가셔도 돼요. 화면으로 읽어도 좋고, 인쇄해서 손에 들고 써도 좋아요.
광고 덕분에 활동지를 무료로 드릴 수 있어요. 아이가 보는 화면에는 맞춤 광고를 쓰지 않아요. 자세한 내용은 와그작 개인정보처리방침에 적어 두었어요.