Klassieken overschrijven · 論語 (Lunyu)
Een passage uit 論語 (Lunyu) overschrijven
論語 (Lunyu) is niet door Confucius zelf geschreven, maar samengesteld door zijn leerlingen uit de woorden en gesprekken van hun meester.
Te midden van de wankelende wereld van de Lente-en-herfstperiode stelt het vragen over leren, rituelen, menselijkheid en de houding in je woorden.
Door passages van Xue Er tot Wei Ling Gong over te schrijven, kijk je terug op je relaties en je leren van vandaag.
Zo werkt het
- Eén passage per blad: lees eerst met je ogen de oorspronkelijke tekst in het Klassiek Chinees.
- Lees de oorspronkelijke tekst hardop volgens de leesklank en bekijk daarna rustig de betekenis in het Koreaans.
- Lees de uitleg van één woord en de korte vraag, en denk daarna aan wat jouw leven raakt.
- Schrijf de zin met de hand over op de lege regels en probeer de zin vast te houden die vandaag bij je blijft.
Wanneer · met wie
Dit is fijn voor wie het leren opnieuw begint en woorden en relaties zorgvuldig wil verfijnen. Ook alleen kun je er rustig elke dag één bladzijde van schrijven.
Oorspronkelijke tekst · klank · betekenis van 論語 (Lunyu)
- Als je leert en het geleerde steeds weer oefent, is dat dan geen vreugde? / Wat wil je tegenwoordig opnieuw oefenen tot het echt bij je hoort?
- Als een vriend van ver komt, is dat dan geen vreugde? / Wie wil je net zo hartelijk verwelkomen als een vriend die van ver komt?
- Als anderen je niet erkennen en je daar niet door gekwetst raakt, ben je dan niet ook een edel mens? / Welke houding wil je blijven bewaren, ook als anderen je niet erkennen?
- Elke dag onderzoek ik mezelf drie keer. / Welke gevoelens in jezelf wil je het eerst onderzoeken als je op deze dag terugkijkt?
- Wie het oude opwarmt en zo het nieuwe leert kennen, kan een leraar zijn. / Welke oude les zou jij opnieuw moeten opwarmen?
- Als je alleen leert en niet nadenkt, raak je het spoor bijster; als je alleen nadenkt en niet leert, raak je in gevaar. / Wat heb je tegenwoordig meer nodig: leren of nadenken?
- Weten wat je weet en zeggen dat je niet weet wat je niet weet: dat is weten. / Waarvan moet je eerlijk zeggen dat je het niet weet?
- Wanneer je een deugdzaam mens ziet, denk er dan aan net als hij te worden. / Wat wil je vandaag leren van iemand op wie je graag wilt lijken?
- Deugd staat nooit alleen. Ze heeft altijd buren. / Wie is de buur die bij je blijft, ook als je je alleen voelt?
- Als drie mensen samen op weg zijn, is er altijd iemand die mijn leraar kan zijn. / Wie is de gewone persoon die vandaag je leraar is geweest?
- Een edele leeft in harmonie zonder hetzelfde te zijn; een klein mens wordt hetzelfde zonder in harmonie te leven. / Welke houding wil jij bewaren om goed met anderen om te gaan, ook als je niet hetzelfde wordt?
- Wat ik zelf niet verlang, doe ik ook een ander niet aan. / Wat wil je een ander niet aandoen, omdat je het zelf ook niet zou willen ontvangen?
- Een fout maken en haar niet verbeteren: dát is pas echt een fout. / Welke fout stel je nog altijd uit, terwijl je weet dat je haar moet verbeteren?
- Wie zijn werk goed wil doen, moet eerst zijn gereedschap slijpen. / Aan welk gereedschap moet je eerst werken voor iets wat je goed wilt kunnen doen?
- Wie kennis heeft, raakt niet in verwarring; wie menselijk is, maakt zich geen zorgen; wie moedig is, kent geen angst. / Wat houdt me op dit moment het meest vast: verwarring, zorgen of angst?
- Pas wanneer het koud wordt, zie je dat de den en de cipres als laatste verwelken. / Welke groene kracht in jezelf wil je ook in moeilijke tijden bewaren?
- Wat voorbijgaat is als dit: het houdt dag noch nacht op. / Welk moment wil je vandaag vasthouden, nu de tijd dag en nacht voortstroomt?
- Wie na ons komt, is ontzag waard. / Wat zou je iemand die na jou komt extra waardevol willen meegeven?
- De edele zoekt het bij zichzelf, de kleine mens bij anderen. / Wat zou je bij jezelf kunnen zoeken wanneer er een probleem ontstaat?
- Woorden hoeven alleen hun betekenis over te brengen. / Wat moet je weglaten om ervoor te zorgen dat je woorden de ander echt bereiken?