Klasyka do przepisywania · Analekta
Przepisywanie fragmentów Analektów
Analekta nie są księgą napisaną osobiście przez Konfucjusza, lecz zbiorem słów i rozmów mistrza spisanych przez jego uczniów.
W niespokojnym świecie epoki Chunqiu pyta o naukę, rytuał, człowieczeństwo i postawę wobec słów.
Przepisując fragmenty od Xue Er do Wei Ling Gong, przyglądasz się swoim dzisiejszym relacjom i nauce.
Jak to działa
- Na jednej stronie znajdziesz jeden fragment — najpierw przeczytaj oczami oryginał klasycznego chińskiego tekstu.
- Czytaj oryginał na głos, podążając za zapisem wymowy, a potem powoli przeczytaj przekład.
- Po przeczytaniu objaśnienia jednego słowa i krótkiego pytania przywołaj to, co dotyka twojego życia.
- Przepisując ręcznie w pustych liniach, spróbuj zatrzymać zdanie, które zostanie dziś z tobą.
Kiedy · z kim
To dobry wybór dla osoby, która zaczyna naukę od nowa i chce uważnie kształtować swoje słowa oraz relacje. Wystarczy na spokojnie pisać jedną stronę dziennie, nawet samemu.
Analekta · oryginał · wymowa · znaczenie
- Uczyć się i od czasu do czasu powtarzać — czyż to nie daje radości? / Czego chcesz teraz nauczyć się na nowo i dobrze to sobie przyswoić?
- Czyż nie cieszy spotkanie przyjaciela, który przybywa z daleka? / Kogo chcesz powitać z radością, jak przyjaciela przybywającego z daleka?
- Nawet jeśli inni cię nie doceniają, nie czujesz urazy — czyż nie tak zachowuje się szlachetny człowiek? / Jaką postawę chcesz zachować, nawet jeśli inni cię nie doceniają?
- Każdego dnia trzy razy przyglądam się sobie. / Jakie uczucie chcesz najpierw zbadać, spoglądając wstecz na dzisiejszy dzień?
- Odświeżać dawną wiedzę i poznawać nowe. / Jaką dawną wiedzę warto na nowo „rozgrzać”?
- Kto tylko się uczy, a nie myśli, błądzi, kto tylko myśli, a nie uczy się, naraża się na niebezpieczeństwo. / Czego bardziej ostatnio potrzebujesz: uczenia się czy myślenia?
- Mówić, że wie się to, co się wie, i że nie wie się tego, czego się nie wie — oto jest wiedza. / O czym powinieneś szczerze powiedzieć: „Nie wiem”?
- Widząc człowieka prawego, myśl o tym, by mu dorównać. / Jakiej jednej rzeczy możesz się dziś nauczyć od osoby, którą chcesz naśladować?
- Cnota nie jest samotna. Zawsze ma sąsiadów. / Kto jest sąsiadem, który pozostaje przy tobie, nawet gdy czujesz się samotnie?
- Gdy trzech ludzi idzie razem, pośród nich na pewno znajdę swojego nauczyciela. / Kto jest zwyczajną osobą, która była dziś twoim nauczycielem?
- Szlachetny człowiek żyje w zgodzie z innymi, ale nie staje się taki sam, mały człowiek upodabnia się do innych, ale nie potrafi żyć z nimi w zgodzie. / Jaką postawę powinieneś zachować, by dobrze żyć z innymi, nawet jeśli nie stajecie się tacy sami?
- Nie rób innym tego, czego sam nie pragniesz. / Czego nie powinieneś robić innym, skoro sam nie chciałbyś tego otrzymać?
- Popełnić błąd i go nie naprawić — to właśnie jest błąd. / Naprawę jakiego błędu wciąż odkładasz, choć wiesz, że trzeba go naprawić?
- Jeśli rzemieślnik chce dobrze wykonać swoją pracę, najpierw ostrzy swoje narzędzia. / Jakie narzędzie powinieneś najpierw przygotować, by dobrze robić to, na czym ci zależy?
- Ten, kto wie, nie gubi się, a ten, kto jest życzliwy, nie martwi się, ten, kto jest odważny, nie lęka się. / Co najbardziej cię teraz pochłania: zagubienie, troska czy lęk?
- Dopiero gdy nadejdzie chłód, widzimy, że sosny i cyprysy więdną później. / Co w swoim sercu chcesz zachować wiecznie zielone, nawet gdy nadejdą trudne chwile?
- To, co odpływa, jest jak to oto — nie ustaje ani w dzień, ani w nocy. / Co chcesz dziś zatrzymać, gdy czas nieustannie płynie dniem i nocą?
- Ci, którzy przychodzą po nas, mogą budzić respekt. / Co warto szczególnie cenić w tych, którzy przychodzą po tobie?
- Człowiek szlachetny szuka w sobie, mały człowiek szuka w innych. / Czego najpierw poszukasz w sobie, gdy pojawi się problem?
- Słowa wystarczą, gdy przekazują znaczenie. / Co musisz usunąć ze swoich słów, żeby naprawdę dotarły do drugiej osoby?


